คืนนี้หัวใจมุ่งมั่นในการแก้ไขวิทยานิพนธ์ดีมากครับ (อัลฮัมดุลิลลาห์) แต่เขียนไปเขียนมา ถึงประเด็นนี้ อดไม่ได้ที่จะเปิดบันทึกเพื่อนำเสนอ คำถามเบื้องต้นคือ แบบไหน อย่างไรสำหรับผู้สอนที่ควรทำสำหรับการสื่อสารกับผู้เรียน ครับ ผมประมวลได้ดังนี้ครับ
1) เน้นการสื่อสารที่เป็นการกระตุ้นให้ผู้เรียนได้ใช้สติตรึกตรองต่อไป ทั้งนี้ในอัลกุรอานได้กล่าวไว้ มีความหมายว่า
“แท้จริงพวกเราได้ให้อัลกุรอานแก่เขาเป็นภาษาอาหรับ หวังว่าพวกเจ้าจะใช้ปัญญาคิด” (อัลกุรอาน, 12: 2)
และในอีกโองการหนึ่ง ได้ระบุไว้ว่า อัลกุรอานเป็นสิ่งที่ง่ายดายด้วยกับภาษาที่เข้าใจได้ ซึ่งมีความหมายว่า
“ดังนั้นแท้จริงเราได้ทำให้อัลกุรอานเป็นที่ง่ายดายในภาษาของเจ้า (อาหรับ) เพื่อพวกเขาจะได้ใคร่ครวญ ฉะนั้น จงคอยดูเถิด แท้จริงพวกเขาก็จะเป็นผู้คอยเช่นกัน” (อัลกุรอาน, 44: 58-59)
จากโองการข้างต้น อัลลอฮ์ (ซ.บ) ได้ทรงระบุว่า ภาษาที่ใช้ในอัลกุรอานเป็นภาษาที่ง่ายสำหรับการทำความเข้าใจ เพราะเป็นภาษาของท่านศาสนทูต (ซ.ล) และกลุ่มคนที่ได้รับการเผยแพร่ศาสนาจากท่าน คือ ภาษาอาหรับ ซึ่งด้วยภาษาที่ง่ายนี้จะทำให้พวกเขารำลึกและใคร่ครวญได้ และจะนำไปสู่ความศรัทธาและมีความยำเกรง มีคุณธรรม
2) ผู้สอนจะต้องเลือกใช้ระดับของการสื่อสารที่เหมาะสมกับผู้เรียน ทั้งนี้ท่านศาสนทูต (ซ.ล) ได้กล่าวถึงการสื่อสารกับผู้อื่นว่า จะต้องเป็นการสื่อสารที่ผู้ฟังสามารถเข้าใจและคิดตามได้ มิเช่นนั้นการสื่อสารก็ล้มเหลว ดังที่ท่านศาสนทูต (ซ.ล) ได้กล่าวไว้ว่า
“พวกเราบรรดานบี พวกเราถูกบัญญัติให้พูดกับมนุษย์ด้วยเท่าที่ปัญญาพวกเขาเข้าใจ” (บันทึกโดย อิบนุชะรีอะฮฺ และอัฏเฏาะบะรี)
จากหลักฐานที่นำเสนอข้างต้นจะเห็นได้ว่า ถึงแม้ผู้สอนจะมีความเชี่ยวชาญในการสื่อสารมากเพียงใด ก็จะต้องจำกัดระดับความสามารถดังกล่าวไว้เพียงเพื่อให้ผู้เรียนซึ่งมีทักษะที่น้อยกว่าสามารถเข้าใจสารที่ถูกส่งมาด้วย นอกจากนี้ผู้สอนจะต้องเลือกกลวิธีที่จะสื่อสารไปยังผู้เรียน ดังที่อัลกุรอานได้ระบุไว้ ซึ่งมีความหมายว่า
“และจงกล่าวแก่ปวงบ่าวของข้าว่า พวกเขาจะต้องกล่าวแต่คำพูดที่ดียิ่งกว่า” (อัลกุรอาน, 17: 53)
3) ผู้สอนจะต้องเลือกการสื่อสารที่ก่อให้เกิดประโยชน์มากที่สุด และจะต้องหลีกเลี่ยงการสื่อสารที่ไร้ประโยชน์ ดังที่ปรากฏในอัลกุรอาน ซึ่งมีความหมายว่า
“และบรรดาผู้ที่พวกเขาเป็นผู้ผินหลังให้จากเรื่องไร้สาระต่างๆ” (อัลกุรอาน, 23: 3)
ทั้งนี้จากโองการข้างต้น อัลลอฮ์ได้ทรงระบุว่า หนึ่งในคุณลักษณะของผู้ศรัทธา ที่เรียกว่า “มุมิน” นั้นจะต้องไม่ให้ความสนใจต่อสิ่งที่ไร้สาระต่างๆ จากการพูดคุยและการกระทำต่างๆ และในอีกโองการหนึ่งระบุไว้ มีความหมายว่า
“และเมื่อพวกเขาได้ยินเรื่องไร้สาระ พวกเขาก็ผินหลังออกห่างไปจากมัน และกล่าวว่าการงานของเราก็จะได้แก่เรา และการงานของพวกท่านก็จะได้แก่พวกท่าน ศานติแด่พวกท่าน เราจะไม่ขอร่วมกับพวกงมงาย” (อัลกุรอาน, 28: 55)
Tags: การสื่อสารในชั้นเรียน
December 30th, 2009 at 9:25 pm
อัสลามูอาลัยกม
ผมไม่เป็นนักเรียนที่ท่านสอนนะครับแต่สนใจในบทความของท่านมากครับตอนนี้ผมกำลังศึกษาอยู่ มอ.ปัตตานี เอกบริหารการศึกษา ทำวิจัยเรื่อง ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครูโรงเรียนที่จัดการศึกษาอิสลามแบบเข้ม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปัตตานี เขต 2 วันก่อนได้ฟัง อาจารย์ชากีรีน ได้มาบรรยายเรื่องอิสลามมาภิวัฒน์กับการปฏิรูปการศึกษา ท่านยังได้กล่าวถึงซาฟีอีอยู่เลยครับ ว่าเป็นผู้แนะนำบทความนี้มา ที่จริงผมก็รู้จักซาฟีอีมานานแล้วนะเพราะผมเพื่อนกับ บาเหม กอเม็ง ตอนที่ยังเรียนอยู่ ป.ตรีเคยมาเที่ยวที่บ้านเจอกันหลายครั้งครับ ว่าง ๆ ก็เมล์มาคุยกันได้นะผมจะถนัดเรื่องระบบปฏิบัติการครับ freebsd unix
ผลงานก็ server สพท.ปน.1,2,3 และก็ยะลา 1 http://www.pntsc.com แต่หลัง ๆ ก็ว่างมือครับเพราะไม่ทันครับงานที่โรงเรียนที่ทำประจำด้วยตอนนี้ผมสอนมัธยมใกล้บ้านครับโรงเรียนโพธิ์คีรีราชศึกษา http://www.phokiri.ac.th ว่าง ๆ ก็เมล์มาคุยกันได้นะครับ วัสลาม