มูอัลลิมไทย

ภาคเช้าของงานวันนี้คือการได้รับเชิญจากคณะอิสลามศึกษา ไปร่วมตรวจสอบการประเมินตนเองของสาขาวิชาชารีอะห์ (กฎหมายอิสลาม) ระหว่างการพูดคุยกับหัวหน้าสาขาวิชาก็ไปหยิบหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งเป็นผลงานของหัวหน้าสาขาวิชาร่วมกับทีมอาจารย์จาก มอ.ปัตตานีจัดทำขึ้นเพื่อชี้แจงทำความเข้าใจเกี่ยวกับกฎหมายอิสลาม งานนี้เป็นหนังสือที่เกิดขึ้นจากการจัดอบรม อ่านผ่านๆ ไปสะดุดเอาหน้าท้ายๆ ซึ่งเป็นการประมวลเอาคำถามจากผู้เข้าอบรมมาตอบไว้ คำถามหนึ่งกระทบสายตาผมเข้าอย่างจังครับ คำถามคือ ผู้หญิงมีสิทธิขอผู้ชายแต่งงานหรือเปล่าตามหลักศาสนาอิสลาม? ประเด็นที่สะกิดใจผมคือในคำตอบครับ ซึ่งตอบว่า หากผู้ชายเป็นผู้ที่มีความเหมาะสม ฝ่ายหญิงมีสิทธิที่จะเป็นฝ่ายเสนอขอแต่งงานด้วย

ฮือ ผมตั้งคำถามกับหัวหน้าสาขาวิชา (ว่าที่ ดร.รอซาลี เบ็ญหมัด) ว่าคำว่า ฝ่ายหญิง หมายถึงผู้ปกครองฝ่ายหญิง หรือตัวผู้หญิงเอง งานนี้ไม่รอคำตอบครับ นำเสนอความเห็นส่วนตัวก่อนคือ ผมจำได้ว่าเคยได้ยินว่ามีวัจนะหนึ่งของท่านศาสนทูต (ซ.ล) ว่า ผู้หญิงที่แต่งงานด้วยตัวเอง ก็คือการซีนา ซึ่งผมมานึกออกทีหลังว่า ผมจำผิด (ย้ำว่าจำผิด ดังนั้นข้อความข้างต้นห้ามเอาไปอ้างต่อ) ความจริงหะดีษนั่นคือ การแต่งงานที่ไม่มีผู้ปกครองฝ่ายหญิง ก็คือการซีนา (อันนี้โดยนัยแบบนี้นะครับ) ผมจำได้ว่าแนวทางคือ เมื่อผู้หญิงพร้อมสำหรับการแต่งงานแล้ว หากยังไม่มีใครมาสู่ขอ ผู้ปกครองฝ่ายหญิงก็มีสิทธิที่จะไปทาบทามชายที่เหมาะสมมาแต่งงานกับบุตรีของตนเองได้ แต่ผมไม่รู้ว่า มีหลักฐานอะไรที่จะยืนยันว่า ผู้หญิงเองสามารถสู่ขอผู้ชายแต่งงานได้เอง ฮือ

Read more…

วันที่ 24 มิย.53 ตลอดช่วงเช้า บรรยากาศการทำงานของผมคลุกเคล้ากันครับระหว่างเครียดๆ กับผ่อนคลายครับ งานรอบนี้มันสร้างความเคลียดให้ักับผมอันเนื่องจากเวลาที่เร่งรัดมากๆ ครับ กับข้อมูลที่มากมายก่ายกอง (จริงๆ) ที่สำคัญเส้นตายมาถึงแล้ว แต่มันยังไม่เสร็จ ดังนั้นเลยต้องเร่งกับเร่งจริงๆ ฮือ สุดๆ จริงครับ อันนี้คือที่มาของการหายหน้าไปหลายวันจากการเขียนบันทึกครับ แต่ในระหว่างความวุ่นของวันนี้ มีคำถามดังผ่านมาจากหน้าห้องทำงานครับ อาจารย์อีย์ ทราบข่าว ดร.ดลวานะ แล้วยัง? เลยต้องถามกลับครับว่า ข่าวอะไร? คำตอบคือ ท่าน ดร.กลับสู่ความเมตตาของอัลลอฮ์แล้ว พอทราบข่าวเบื้องต้นเท่านี้ ผมเลยลุกจากที่นั่งไปถามรายละเอียดเพิ่มเติมจากทีมงานครับ โดยเฉพาะประเด็นว่า จะมีการละหมาดญานาซะห์ (ละหมาดให้กับผู้เสียชีวิต) ที่ไหน เมื่อไร

ช่วงบ่ายเลยทำงานได้ประมาณชั่วโมงครึ่งครับ ทีมงานก็มาเคาะประตูว่า ถ้าช้ากว่านี้ผมจะไปไม่ทันละหมาดแน่ๆ เลยต้องปิดการสนทนางานกับทีมงานแล้วก็เตรียมตัวออกเดินทางไป อ.บาเจาะ บ้านเกิดของ ดร.ดลวานะ เพื่อร่วมละหมาดให้กับท่านครับ เดิมทีผมตั้งใจจะไปกับทีมงานในสำนักครับ แต่พอมีสายเข้ามาจาก อ.อับดุลกอนี (อัสสะกอมี) ถามรายละเอียด เลยเปลี่ยนใจว่า ขับรถไปเองก็ได้ จะได้รับเพื่อนอาจารย์อีกหลายท่านไปพร้อมๆ กัน สรุปว่า ขับรถเองครับ มีสมาชิกร่วมไปด้วยอีก 3 ท่าน งานนี้ต้องเลือกใช้เส้นทาง ยะลา รามัน ตะโละหาลอ กะพ้อ ต้นไทร ถึงบาเจาะครับ เส้นทางนี้ไกลกว่าไปทางสายบุรีแน่ๆ ครับ แต่เพราะไปรับเพื่อนอาจารย์ระหว่างทางเลยไปทางนี้ครับ

งานนี้เลยต้องเร่งแข่งกับเวลาอีกครับ (ฮือ อะไรช่วงนี้เป็นรีบไปทุกเรื่องจริงๆ) ไปถึงบาเจาะก็มุ่งไปที่มัสยิดบ้านเกิดของ ดร.ดลวานะทันทีครับ เพื่อรอละหมาดเลย ชุมชนเล็กๆ ใกล้ๆ เทือกเขาบูโดครับ เมื่อต้องรับแขกจากทุกทิศเลยกลายเป็นชุมชนเล็กไปถนัดตาเลยครับ เฉพาะที่จะจอดรถก็แน่นขนัดจริงๆ มัสยิดก็เต็มไปด้วยคนที่จะมาร่วมละหมาดให้กับท่านอาจารย์

Read more…

กว่าทีมงานวิชาชีพครูจะลงตัวว่าไปประชุมปฏิบัติการกันที่ชายหาด อ.ละงู จ.สตูล ก็ใช้เวลานานเหมือนกันครับ ส่วนใหญ่อยากไปที่ใกล้ๆ ที่สำคัญคือสะดวกสำหรับเด็กๆ ได้เล่นน้ำกัน ซึ่งข้อหลังนี้ ชายหาดที่ละงูไม่ค่อยจะเหมาะ เพราะเวลาน้ำลง เล่นไม่ได้ เพราะชายหาดจะเป็นโคลน แต่ยังงัยๆ ผมก็เชียร์ให้ไปครับ เพราะว่า ผมเองยังไม่เคยได้นอนรีสอร์ทที่ละงูเลย ฮา จะนอนทำไมให้เสียตังค์ก็บ้านอยู่ที่นั้นแล้ว ดังนั้นถ้าทีมงานไปประชุมกันที่นั้น ผมก็มีเหตุผลพอที่จะไม่นอนบ้าน แล้วพาครอบครัวมานอนรีสอร์ท ฮา

(เตาฟิก ได้ของเล่นใหม่ คือการปีนต้นไม้เล็กหน้าบ้านปู่)

เมื่อมติว่า ไปประชุมกันที่ละงู ผมก็ขอกลับบ้านล่วงหน้าก่อนขบวนหนึ่งวันครับ เพื่อเตรียมการต้อนรับ โดยขอเป็นเจ้าภาพเลี้ยงอาหารเที่ยงที่บ้าน คิดอยู่หลายวันครับว่าจะเลี้ยงอะไรให้ประทับใจดี ผมมีรายการในใจอยู่สองสามอย่างครับ สุดท้ายคุยกับพ่อว่า สองอย่างหลักคือ ปูกับสาหร่ายสด อย่างหลังดูเหมือนจะลำบากนิดหนึ่งตรงที่ว่า ถ้าจะให้อร่อยต้องมีน้ำพริกจิ้ม ซึ่งจะให้มั่นใจว่าอร่อยแน่ๆ ก็ต้องฝีมือแม่ผมเอง ฮิฮิ แต่ปรากฏว่า แม่ต้องพายายไปพบหมอตามนัดครับ เลยตัดรายการนี้ออก (ที่สำคัญมันไม่เหมาะที่จะร่วมสำรับกับปูด้วยแหละครับ)

Read more…

ช่วงนี้ชีพจรลงเท้าครับ เดินทางตลอด กลับจากนครก็ได้นอนบ้านหนึ่งคืนแล้วก็ออกจากบ้านแต่เช้าเดินทางไปร่วมสัมมนาเกี่ยวกับการบูรณาการการจัดการเรียนรู้วิชากลุ่มศึกษาทั่วไปต่อที่หาดใหญ่ นอนหาดใหญ่อีกหนึ่งคืนครับ พรุ่งนี้ต้องไปเป็นวิทยากรตลอดวันที่ มอ.ปัตตานี

สงสัยเพราะขากลับจากนครศรีฯ โดนฝนนิดหน่อยครับ อาการมาออกก็ตอนอยู่ห้องประชุมที่หาดใหญ่ ฮือ ไอตลอดวัน ดีว่ารอบนี้ไม่ลืมพกสูทไปด้วย ที่แย่หน่อยก็ตอนขับรถกลับมาปัตตานีนี่แหละครับ ฮือ

(บรรยากาศยามเช้า จากชั้น 16 โรงแรมไดมอลพลาซ่า หาดใหญ่)

ความจริงสัมมนาที่หาดใหญ่ ผมตั้งใจว่าจะไม่ไปแล้วครับ เพราะวันพฤหัสรับปากท่านรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการว่าจะไปให้ปากคำ (ฮา) แล้วก็เกษียณหนังสือให้อาจารย์ที่เข้าร่วมประจำไปกันสองท่าน แต่ปรากฏว่า มีหนังสือตามหลังมาอีกฉบับหนึ่งให้ ผอ.สบศ.ในฐานะกรรมการของเครือข่ายเข้าร่วมประชุมเครือข่าย เลยยังงัยๆ ก็ต้องไปอยู่ดี

Read more…

อัลฮัมดุลิลลาห์ สำหรับการเดินทางไปยัง ม.วลัยลักษณ์ นครศรีฯ เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาครับ สำหรับผมต้องเรียกว่า คุ้มสุดคุ้มจริงๆ ครับ เพราะเดิมคิดว่า ประเด็นหลักคงจะไปคุยเรื่องโปรแกรมสำหรับการบริหารจัดการสำหรับ มอย. กับ รศ.ดร.ชัยรัตน์ ศิริพัธนะ แต่อาจารย์ท่านให้เกิดกว่าที่หวังครับ เพราะท่านประสานงานกับทางส่วนส่งเสิรมวิชาการ ซึ่งถ้าคิดๆ ไปก็คงจะเป็นหน่วยงานเดียวกับที่ผมรับผิดชอบตอนนี้ครับ คือ สำนักบริการการศึกษา ซึ่งหน่วยงานนี้ก็รับผิดชอบงานประกันคุณภาพการศึกษาเหมือนกัน

ด้วยความวุ่นๆ ของชีวิตช่วงนี้ ทำให้หลังจากส่งหนังสือประสานงานไปก็ไม่ได้มีการติดต่อกับทาง มวล.เลย เช้าวันออกเดินทางก็เริ่มหวั่นๆ ฮา (กลัวอาจารย์จะลืม) จึงโทรไปแจ้งการเดินทางครับ ได้คำตอบจากอาจารย์ว่าเตรียมไว้พร้อมรอรับคณะแล้ว

จากการคำนวนเวลาก็คิดว่าจะถึงไปประมาณบ่ายโมงครับ (ช้ากว่ากำหนดการ) ทางอาจารย์เลยติดต่อฝ่ายที่เกี่ยวข้องเปลี่ยนกำหนดการเป็นบ่ายสอง แต่ไม่รู้ด้วยอะไรครับ อาจจะเป็นเพราะบรรยากาศการคุยกันบนรถของคณะผู้เดินทางที่มีความรับผิดชอบงานในลักษณะเดียวกันหรือเปล่าก็ไม่รู้ เราไปถึงก่อนกำหนดครับ

Read more…

คืนนี้หัวใจมุ่งมั่นในการแก้ไขวิทยานิพนธ์ดีมากครับ (อัลฮัมดุลิลลาห์) แต่เขียนไปเขียนมา ถึงประเด็นนี้ อดไม่ได้ที่จะเปิดบันทึกเพื่อนำเสนอ คำถามเบื้องต้นคือ แบบไหน อย่างไรสำหรับผู้สอนที่ควรทำสำหรับการสื่อสารกับผู้เรียน ครับ ผมประมวลได้ดังนี้ครับ

1) เน้นการสื่อสารที่เป็นการกระตุ้นให้ผู้เรียนได้ใช้สติตรึกตรองต่อไป ทั้งนี้ในอัลกุรอานได้กล่าวไว้ มีความหมายว่า

“แท้จริงพวกเราได้ให้อัลกุรอานแก่เขาเป็นภาษาอาหรับ หวังว่าพวกเจ้าจะใช้ปัญญาคิด” (อัลกุรอาน, 12: 2)

และในอีกโองการหนึ่ง ได้ระบุไว้ว่า อัลกุรอานเป็นสิ่งที่ง่ายดายด้วยกับภาษาที่เข้าใจได้ ซึ่งมีความหมายว่า

Read more…

คืนนี้อิลฮามรบเร้าให้รีบสอนทำการบ้านครับ ทำไปได้เกือบเสร็จ ไม่รู้นึกอะไรได้ เลยถามว่า อาบีย์พรุ่งนี้ “ก๊ะ” ไปโรงเรียนหรือเปล่า? (ก๊ะ แทนตัวเขาเองครับ ก๊ะ หมายถึงพี่สาวครับ เนื่องจากเขาเป็นพี่สาวของน้องอีกสองคน) พอผมตอบว่า ไม่ต้องไปโรงเรียน พรุ่งนี้วันเสาร์ โรงเรียนปิด แค่นั้นแหละครับ เลิกทำการบ้านเลย ฮิฮิ แล้วก็บอกต่อว่า ออ. ก๊ะเข้าใจแล้วที่คุณครูบอกว่า “โรงเรียนปิดหลายวัน”

ครับ เท่าที่สังเกตคือ อิลฮามยังไม่รู้จักวันครับ เลยวุ่นๆ กับวันเปิดวันปิดอยู่ ซึ่งผมก็ใช้เทคนิคนี้ครับในการให้อิลฮามขาดโรงเรียนโดยไม่รู้ตัวว่า วันนั้นโรงเรียนเปิดหรือปิด อันเนื่องจากบางทีจำเป็นต้องให้เขาขาดเรียนครับ แต่ถ้าบอกว่าโรงเรียนเปิด แต่เขาไม่ต้องไปโรงเรียน อันนี้อาจจะสร้างนิสัยไม่ให้ความสำคัญต่อการไปโรงเรียนได้ เลยเวลาที่จะให้เขาขาดเรียนก็บอกว่า “โรงเรียนปิด” (โตขึ้นค่อยมารู้ความจริง ตอนมาอ่านบันทึกของอาบีย์นี้แหละ อินชาอัลลอฮ์)

Read more…

มัสยิดตะโละมาเนาะเข้าไปลึกมัยครับ? ผช.วิจัยของผมถามขึ้นระหว่างขับรถกลับจากนราธิวาสครับ ถามอย่างนี้เลยต้องพาไปเยี่ยมเยือนสักหน่อยครับ ผมเองก็นานหลายปีแล้วครับที่ไม่ได้แวะไปเลย เลยเก็บภาพมัสยิดที่มีอายุยาวนาม 300 ปีครับ

พอดูป้ายชื่อที่หน้ามัสยิดก็จะพบว่า ไม่ใช่ชื่อ ตะโละมาเนาะครับ แต่ชื่อว่า มัสยิดวาดิลฮูเซ็น ด้านหน้าเป็นส่วนที่ต่อเติมมาใหม่ครับ ก่อนชมภายนอก เข้าไปข้างในกันก่อนครับ เพราะผมยังไม่ได้ละหมาด เลยต้องเข้าไปละหมาดก่อน ละหมาดเสร็จก็เก็บภาพไว้หน่อย

รอบที่แล้ว ผมมาเยี่ยม ผมรู้สึกเสียดายความเก่าแก่ครับ เนื่องจากการเดินสายไฟและการติดตั้งอุปกรณ์ต่างๆ มันทำลายคุณค่าไป แต่มารอบนี้ดูดีขึ้นเยอะครับ

Read more…