เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ที่ผ่านมา ผมได้ไปร่วมการสัมมนาเชิงปฏิบัติการเรื่อง อิสลามกับความท้าทายในสังคมสมัยใหม่ ณ วิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี ในช่วงบ่ายของการสัมมนาในห้องใหญ่มีการนำเสนอประเด็นเก้ยวกับอิสลามกับสังคมสมัยใหม่ ซึ่งเป็นผลงานของ อ.มัสลัน มะหะมะ และ ดร.มูหัมมัดซากีย์ เจ๊ะหะ และอีกหัวข้อหนึ่งคือ อิสลามกับยุคโลกภิวัฒน์ ซึ่งเป็นผลงานของ อ.สุกรี หลังปูเต๊ะ ผมคิดว่า ประเด็นที่ได้จากการนำเสนอสองบทความนี้ เป็นสิ่งที่ชวนคิดต่อสำหรับสังคมมุสลิม

สองบทความนี้ผมฟังแล้ว ผมรู้สึกว่า ท่านวางโจทย์ว่า มีความเข้าใจเดิมว่า อิสลามเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดการปฏิเสธความสมัยใหม่และโลกาภิวัฒน์ และบทความของท่านพยายามจะบอกว่า มันไม่ใช่ความจริง โดยบทความแรกพยายามนำเสนอเนื้อหาของอิสลามในหลากหลายบริบททั้งทางด้านการเมือง กฏหมาย เศรษศาสตร์ ฯลฯ ว่า เนื้อหาที่มีในอิสลามมันทันสมัย อยู่ได้กับยุคปัจจุบัน ส่วนบทความที่สองก็มองในมุมว่า มุสลิมมีสามกลุ่ม กลุ่มที่รับ กลุ่มที่ปฏิเสธ กลุ่ม ฮือ ลืมแล้วครับ และท่านบอกว่า ถึงแม้ว่าจะมีนักวิชาการมุสลิมปฏิเสธโลกาภิวัฒน์ แต่ก็ยังจะต้องใช้เครื่องไม้เครื่องมือของโลกาภิวัฒน์ในการทำงานอิสลามเช่นกัน